Jak sanacja stomatologiczna redukuje ryzyko infekcji u pacjentów onkologicznych?

Standardowym elementem przygotowania pacjenta do leczenia onkologicznego i przed resekcją nowotworów jest konsultacja stomatologiczna i sprawdzenie stanu zdrowia zębów oraz jamy ustnej a w razie konieczności sanacja stomatologiczna, czyli kompleksowe leczenie stomatologiczne. Według badań stany zapalne w jamie ustnej mogą negatywnie wpływać na proces leczenia onkologicznego pacjenta z osłabioną odpornością. Sanacja stomatologiczna w znacznym stopniu redukuje ryzyko różnego rodzaju powikłań pooperacyjnych i w trakcie leczenia.

Dlaczego nie można ignorować konieczności wizyty u stomatologa?

W obliczu diagnozy onkologicznej wizyta u stomatologa może wydawać się sprawą drugorzędną, okazuje się jednak ważną składową przygotowania do bezpiecznej terapii czy operacji przeszczepu lub resekcji, ograniczając tym samym ryzyko komplikacji czy konieczności przerwania leczenia.

Intensywne leczenie onkologiczne w tym chemioterapia, radioterapia, operacje bardzo osłabiają układ odpornościowy. Organizm gorzej radzi sobie z patogenami chorobotwórczymi, które zwykle potrafił pokonać. Nawet niewielki, niewyleczony stan zapalny przy zębie może stać się źródłem poważnej infekcji.

Jak sanacja stomatologiczna wpływa na leczenie onkologiczne?

Właściwe przygotowanie jamy ustnej ma bezpośredni wpływ na to, czy Twoje leczenie onkologiczne przebiegnie bez nieplanowanych przerw. Silne stany zapalne, konieczność leczenia stomatologicznego, dodatkowa antybiotykoterapia mogą sprawić, że lekarz prowadzący będzie zmuszony wstrzymać kolejną dawkę chemioterapii. Takie przestoje są niepożądane, ponieważ każdy tydzień zwłoki może wpływać na skuteczność walki z nowotworem. Osłabiony stanem zapalnym organizm musi walczyć z dodatkową chorobą.

Na czym polega przygotowanie jamy ustnej do leczenia onkologicznego?

Podczas sanacji stomatologicznej leczy się ubytki, próchnicę, stany zapalne dziąseł i jamy ustnej, usuwa kamień nazębny oraz zęby, których wyleczyć się nie da. Ogniska zapalne często przebiegają bezobjawowo, przez co pacjent może nie być świadomy ich istnienia. Tym samym ogranicza się możliwość powstania choroby odogniskowej jako wtórnego zakażenia drobnoustrojami. Leczenie w tym przypadku powinno być przeprowadzone sprawnie i szybko ze względu na priorytet, jakim jest leczenie onkologiczne.

Usunięcie potencjalnych ognisk zapalnych przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego pozwala uniknąć zbędnych powikłań, dodatkowego osłabienia organizmu i przerw w procesie leczenia. Jest więc ważnym elementem w leczeniu pacjentów onkologicznych.